X
تبلیغات
رایتل

* پردیس پارس *

ویرایش 31 امرداد ماه 86 خورشیدی

(به جز بنفش ها همگی فراهم شده است.)

 

 (George Glenn Cameron,  Richard Treadwell Hallock,  Pierre M. Purves)

نوشته هایی بسیار ارزشمند در باره ی گل نوشته های پارسه و دوران هخامنشی :

دکتر جرج . گِلن . کامرون :

Dr. George Glenn Cameron :

 

    1.     Darius and Xerxes in Babylonia

                    By George G. Cameron, AJSL, Vol. 58, No.3. (Jul., 1941), pp. 314-325

    2.     Darius' Daughter and the Persepolis inscriptions (Fort. 6764)

                    By George G. Cameron, JNES, Vol. 1, No.2. (Apr., 1942), pp. 214-218

    3.     Darius, Egypt and the "Lands beyond the sea" 2 : 307-313, Year 1943

                    By George G. Cameron, JNES, Vol. 2, No.4. (Oct., 1943), pp. 307-313

    4.     Persepolis Treasury Tablets (PT 01-85)

                     (OIP, LXV), Chicago, (year 1948) (فقط برگردان پارسی)

    5.     Ancient Persia

                    dans The Idea of History in the Ancient Near-East (ed.R.C.Dentan), pp. 79-97, (year 1955)

    6.     Persepolis Treasury Tablets old and new (PT 1957-1-5)

                    By George G. Cameron, JNES, Vol. 17, No.3. (Jul., 1958), pp. 161-176

    7.     New Tablets from Persepolis Treasury (PT 1963-1-20 & G.G.C)

                    By George G. Cameron; I. Gershevitch, JNES, Vol. 24, No.3. (Jul., 1965), pp. 167-192

                    Cameron in JNES XXIV 170-185, year 1965 : PT 1963-1_PT 1963-20 &

                    G.G.C.collation : Collations of Persepolis Treasury Tablets, published By Cameron, JNES XXIV 187-189, Year 1965

    8.     The Persian satrapies and related matters

                    By George G. Cameron, JNES, Vol. 32, No.1/2. (Jan.-Apr., 1973), pp. 47-56

    9.     Cyrus the 'Father' and Babylonia

                    Acta Iranica 2 : 45-48, Year 1974

  10.     Darius the Great and his Scythian (Saka) expedition. Bisitun and Herodotus

                    Acta Iranica. Monumentum H. Nyberg 1, (year 1975), pp. 77-88 

 

پروفسور ریچارد . تِردوِل . هالوک (هَلِک) :

Richard Treadwell Hallock :

 

    1.     Darius I, The king of the Persepolis Tablets

                    By Richard T. Hallock, JNES, Vol. 1, No.2. (Apr., 1942), pp. 230-232

    2.     Two Elamite Texts of Syllabary A

                    By Richard T. Hallock, JNES, Vol. 8, No.4. (Oct. 1949), pp. 356-358.

    3.     New light from Persepolis

                    By Richard T. Hallock, JNES, Vol. 9, No.4. (Oct., 1950), pp. 237-252

    4.     The Phonology and Morphology of Royal Achaemenid Elamite

                    By Herbert H. Paper

                    Author of Review: Richard T. Hallock

                    Journal of the American Oriental Society, Vol. 76, No. 1. (Jan.-Mar., 1956), pp. 43-46

    5.     Note on Achaemenid Elamite

                    By Richard T. Hallock, JNES, Vol. 17, No.4. (Oct., 1958), pp. 256-262

    6.     The Finite Verb in Achaemenid Elamite

                    By Richard T. Hallock, JNES, Vol. 18, No.1. (Jan., 1959), pp. 1-19 

                    Richard. T. Hallock, Journal of Near Eastern Studies, January 1959, seventy-sixth year, volume XVIII

    7.     The "one year" of Darius I

                    By Richard T. Hallock, JNES, Vol. 19, No.1. (Jan., 1960), pp. 36-39

    8.     A New look at the Persepolis Treasury Tablets

                    By Richard T. Hallock, JNES, Vol. 19, No.2. (Apr., 1960), pp. 90-100

    9.     The Pronominal Suffixes in Achaemenid Elamite

                    By Richard T. Hallock, JNES, Vol. 21, No.1. (Jan., 1962), pp. 53-56

  10.     The verb ŠARA- in Achaemenid Elamite

                    By Richard T. Hallock, JNES, Vol. 24, No.3. (Jul., 1965), pp. 271-273.

                    Oriental Institute, University of Chicago.

  11.     Persepolis Fortification Tablets

                    By Richard T. Hallock, (OIP 92), Chicago, (year 1969)

  12.     On the Old Persian Signs

                    By Richard T. Hallock, JNES, Vol. 29, No.1. (Jan., 1970), pp. 52-55

  13.    The Evidence of The Persepolis Tablets

                    Cambridge, (year 1972)

  14.     On the Middle Elamite Verb

                    By Richard T. Hallock, JNES, Vol. 32, No.1/2. (Jan.-Apr., 1973), pp. 148-151

  15.    The Persepolis fortification archive

                    Orientalia 47 (year 1973), pp. 320-323,

  16.    The use of seals on the Persepolis fortification tablets

                    dans McG. Gibson-D. Biggs, Seals and sealings in the Ancient Near-East, Undena Malibu (year 1977), pp. 127-133,

  17.    Selected Fortification Texts

                    By Richard T. Hallock, Cahiers de la D.A.F.I. 8 (year 1978), pp. 109-36.

 

 

 

کتاب ها و گفتار های پراکنده :

Achaemenid Settlement in the Persepolis Plain

     W.M.Sumner, American Journal of Archaeology 90 (1986).

 

Persepolis again (در دست است)

     By Richard N. Frye, JNES, Vol. 33, No.4. (Oct., 1974), pp. 383-386.

 

An Old Persian Text of Darius II (D2Ha) (در دست است)

     Herbert H. Paper

     Journal of the American Oriental Society, Vol. 72, No. 4. (Oct.-Dec., 1952), pp. 169-170.

     In Memorian Roland G.Kent.

 

گل نوشته ای از شوش و مُهرهای گل نوشته های پارسه :

MDP XI, P.101 (year 1911) Susa 308 (این گل نوشته در دست است ولی مقاله روبرو نه!)

     MDP : Mémoires de la Délégation en perse (paris, 1900 …)

 

A Persepolis Fortification Seal on The Tablet MDP 11 308 (Louvre Sb 13078) (در دست است)

     By Mark B. Garrison, JNES, Vol. 55, No.1. (Jan. 1996), pp. 15-35.

 

Seal on The Persepolis Fortification Tablets, Vol. 1, Images of Heroic Encounter (در دست است)

     By Mark B. Garrison & Margaret Cool Root, (OIP 117, year 2001), Part 1 & 2

 

دو گل نوشته از دانشگاه فریبورگ :

Deux Tablettes Elamites de l'Universite de Fribourg (در دست است)

     François Vallat

     Journal of Near Eastern Studies, Vol. 53, No. 4. (Oct., 1994), pp. 263-274.

 

 

پروفسور والتر هینتس :

The Elamite version of the Record of Darius' Palace at Susa (در دست است)

     By Walther Hinz, JNES, vol. 9, No.1. (Jan. 1950), pp. 1-7.

 

فرهنگ ایلامی هخامنشی ، پروفسور والتر هینتس ـ هایده ماری کخ :

Elamisches Wörterbuch, 1-2 (AMI Ergzbd. 17), Berlin, (year 1987)

     By Hinz. W, Koch . H.M

"از زبان داریوش" ، نوشته هایده ماری کخ ، برگردان دکتر پرویز رجبی

"پژوهش های هخامنشی" ، نوشته هایده ماری کخ ، برگردان امیر حسین شالچی (در دست است.)

 

 

کتابی درباره فرهنگ سومر و میان رودان :

 

"بین النهرین" ، دوره چهار جلدی ، دکتر یوسف مجید زاده (بخش هایی از آن را در دست دارم ، کتابی بسیار عالی است.)

 

 

کتاب هایی بسیار ارزشمند درباره ی چغازنبیل ایلامی :

 

"چغازنبیل (دور ـ اونتاش)" ، دوره ی چهار جلدی ، شرکت انتشارات علمی فرهنگی (سازمان میراث فرهنگی کشور) :

جلد 1 : چغازنبیل ـ زیگورات

نوشته : رمان گیرشمن ، ترجمه : اصغر کریمی ، چاپ نخست : پاییز 1373.

جلد 2 : چغازنبیل ـ تمنوس (محله ی مقدس) ، معابد ، کاخ ها ، قبور  

نوشته : رمان گیرشمن ، ترجمه : اصغر کریمی ، سال 1375.

جلد 3 : چغازنبیل ـ متون ایلامی و اکدی چغازنبیل (در دست است.)

نوشته : م . ج . استو M. J. Steve ، ترجمه : اصغر کریمی ، سال 1375.

جلد 4 : چغازنبیل ـ حکاکی ها (بخش هایی از آن در دست است.)

نوشته : ادیث پورادا ، ترجمه : اصغر کریمی ، سال 1375.

 

کتابی بسیار خوب درباره هیتی ها :

 

"هیتی ها"

نوشته ی الیور گرنی ، ترجمه ی : رقیه بهزادی ، موسسه ی مطالعات و تحقیقات فرهنگی (پژوهشگاه)

آستان قدس ، شماره ی : ه 369 گ  9/919

 

نوشته شده در پنج‌شنبه 1 شهریور‌ماه سال 1386ساعت | 07:54 ب.ظ توسط داریوش | نظرات (1)

 

گل نوشته گنجینه پارسه ، شماره ۴ :

(پگ ۲۱۲۴ ، PT 04)

 

PT 04

عکس اصلی گل نوشته از کتاب گزارش های باستان شناسی ، جلد یکم ، فصل یکم ، نوشته محمد تقی مصطفوی

 

PT 04- بازسازی از سوی خودم

 بازسازی گل نوشته بر پایه فونتی نو که تا حد ممکن با خط خوزی گل نوشته ای همسان است.

 

برگردان پارسی گل نوشته: 

 

 

یاد.1. اونسَک بایستی نامی خاص باشد. ولی شاید به معنای "مدیر" باشد.

 

یاد.2. بند پایانی را می‌توان به گونه‌های زیر نیز واکاوی کرد :

ـ روی هم (سرجمع) این مردان که در پارس‌اند / این مردان که پارسی‌اند ، در اَندَکَه (یک گروه یا دسته) سرپرست / بزرگ / سردسته‌هایند ، به ایشان داده شد.

ـ روی هم این مردانِ پارسی ، (که) سرپرستانِ اَندَکَه (هستند) ، به ایشان داده شد.

ـ همه‌ی این (سیم‌ها) ، به مردانی که در گستره / ناحیه‌ی پارس ، در محل / مکان اَندَکَه سرپرست هستند ، به آنها داده شد.

 

برگردان انگلیسی (از سوی خودم) :

 

 

 

 

نمای زیر طرح بازسازی شده ی سند بر پایه فونتی است که یکی از دانشگاه های اروپایی بر پایه دست خط پروفسور هلک در کتاب گل نوشته های باروی پارسه ، فراهم کرده است. (فونت بصورت عکسی است!) کار بازسازی سند مدت ها پیش بوسیله خودم انجام شد. همان گونه که می بینید این دست خط به هیچ وجه با نگارش خوزی گل نوشته های هخامنشی همسان نیست. به عکس اصلی سند نگاه کنید!

 

 PT 04-Writing of R.T.Hallock

 البته چند نویسه ی از بند پایانی در این عکس نیست! چون این عکس پیش از کامل شدن خوانش گل نوشته فراهم شده است.

 

-----------------------

یادداشت :

سرچشمه : گل نوشته‌های گنج خانه پارسه ، جرج ج. کامرون.

این کتاب را در دست ندارم! در حقیقت این گل نوشته تنها از روی عکس خوانده شده و از سرچشمه ی ویژه ای بهره ای برده نشده است!

 

---------------------------

واژه‌ها و کوته نوشت‌هایی به این سان بکار برده شده است :

برای پارسی باستان گونه‌ی لاتین و کوتاه شده آن (OP : Old Persian) بکار رفته است.

خوزی بجای واژه‌ی سامی و بیگانه‌ی عیلامی / ایلامی ، با نشان کوتاه شده‌ی Xu. : Xuzi بجای El. : Elamite.

بابیروشی بجای واژه‌ی سامی و بیگانه‌ی بابلی ، با نشان کوتاه شده‌ی Bab. : Babirushi بجای Bab. : Babylonian (و همچنین بجای بابل گونه‌ی پارسی آن ، بابیروش بکار رفته است).

واژه‌های سنسکریت با کوتاه شده‌ی Skt. نشان داده شده‌اند ، و واژه‌های آرامی با Aram..

واژه‌های پهلوی اشکانی آمده در سفالینه‌های نیسا با Ph. Ash. : Pahlavi Ashkani, Nisa نشان داده شده‌اند.

PFT.p.xxx کوتاه شده‌ای برای شماره‌ی برگه‌های واژه نامه‌ی کتاب ارزشمند "گل نوشته‌های باروی پارسه" "Persepolis Fortification Tablets" نوشته‌ی پروفسور ریچارد ت. هَلِک می‌باشد.

PT و PF و PFS کوته نوشت‌هایی برای گل نوشته‌های "گنجینه‌ی پارسه" ، "باروی پارسه" و مُهرهای خورده بر روی گل نوشته‌های باروی پارسه می‌باشد.

163 نوشته‌ آرامی روی هاون‌ها و دسته هاون‌ها در تخت جمشید را NAP : Neveshtehaye Arami Parsa نامیده‌ام. این نوشته‌ها وابسته به دوران شاهی خشایارشا و اردشیر یکم هخامنشی می‌باشند. (چند صد نوشته‌ی دیگر چاپ نشده مانده‌اند.) تا جایی که می‌دانم نامگذاری اصلی آنها با B : Bowman است.

MT و MBT دو دسته از گل نوشته‌های بابیروشی دوران اردشیر یکم / داریوش دوم هخامنشی وابسته به پسران موراشو است. f. در نام‌های در پیوند با این دو دسته به معنای Father : پدر می‌باشد.

---------------------------

در میان گل نوشته‌های باروی پارسه ، گل نوشته‌ی PF 2038 ، یک سند یکتا و منحصر بفرد است ، که لیستی از 30 کارگر (8 مرد و 22 زن) می‌باشد که با نام یاد شده‌اند و جیره‌ی خود را دریافت می‌دارند. این سند تنها با PT 04 قابل مقایسه است.

(کتاب هلک ، برگه 27)

در یکی دیگر از گل نوشته‌های باروی پارسه به شماره‌ی Fort. 10201 = PF-NN 2541 نیز 31 مرد با نام یاد شده‌اند.

(مقاله فرانسوا والا ، ARTA 2002.006)

---------------------------

دو سند از تخت جمشید که وابسته به سال‌های پایانی شاهی داریوش است ، گواه پخش و توزیع سیم (نقره) در میان مردان شایسته و شاید نیکوکاران شاه! است.

در یکی (PT 04) به دستور شاه 530 کارشَه (برابر با 5300 شِکِل بابلی) سیم میان 13 مرد پارسی ، توزیع شده است.

دلیل این تصمیم شاه را باید در سند بعدی (PT 05) جستجو کرد که توزیع 904 کارشَه سیم را میان 113 گاوچران! گزارش می‌دهد. این مردان برای آن پاداش می‌گیرند که به اَنتَکَه Antaka نامی ، در ناحیه‌ی تَئوکَه Tauka چیره شده بودند. هر چند تردید‌هایی درباره‌ی زمینه‌ی داستانی این گفته وجود دارد.

(پیر بریان ، برگه 489)

در این دو گل نوشته واژه‌ی Andakaš : Antaka نمی تواند نام یک مرد باشد! این گفته‌ی پیر بریان با پرسش‌های جدی روبروست!

---------------------------

m.am-mu-uk-ka : Amuka (Xu.) : Ama-ka : Amaka* (OP) : اََمَکَه / Ama-uka : Amahuka* : اَمَهوکَه

     m.am-mu-uk-ka : PT 04:3,  PF 207:6,  993:2 

H.p.666

این نام را بر خلاف کامرون من اَمَکه  Amaka*می‌دانم. نام‌های دیگری چون Ammumanya : Ama-vahya* و  Ammadadda : Ama-dāta*(در نوشته‌های آرامی !! پارسه ’mdt : Amadāta) و  Amusa : Ama-ča*(این را گرشوویچ Ham-uθa* می‌داند!) من را بر آن می‌دارد که بخش نخست را ama به معنای نیرو و زور بدانم. همان که در نام اَرشامَه : Arša-ama دیده می‌شود. همچنین به نظر نمی‌رسد که در سه گل نوشته ، هر سه نویسنده دچار خطا شده باشند !

زیرا نامی که جرج کامرون می‌آورد ، در بند 68 سنگ نوشته‌ی بیستون در جایی که داریوش از همراهان و یارانش سخن می‌گوید ، اینگونه آمده است : اَردومَنیش نامی  پسر وَهوکَه‌ی پارسی.

v-h-u-k : Vahuka (OP) : v.ma-u-uk-ka : Mauka (Xu.) : وَهوکَه

 

اگر تنها یکبار یافت می‌شد شاید می‌شد چنین پنداشت که یک نگارش متفاوت (خطا) روی داده است (آنگونه که جرج کامرون در آغاز کار پنداشته است) ، ولی اینکه در سه گل نوشته در زمان‌های گوناگون به یک سان نوشته شده است ، هیچ تردیدی باقی نمی‌گذارد.

از سویی این نام وَهوکَه نیز در 14 گل نوشته‌ی پارسه یافت می‌شود. (ma-u-uk-ka : Mauka)

 

گرشوویچ این نام را Ama-vahuka* می‌داند به معنای خوب و تنومند (strong and good)!

شاید این نام Amahuka بوده باشد ، که کوتاه شده‌ی اَمَه‌وَهوکَه است. (اگرچه این زیاد درست نیست).

---------------------------

m.ab-bat-ra : Abbatra (Xu.) : Āpātra* (OP) : آپاترَه

     m.ab-bat-ra : PT 04:4.

     m.ab-ba-ut-ra : PF 1747:5.

     m.ha-bat-ra : PF 1750:3,  1751:2.

     m.ha-ba-at-ra : Fort. 7091:3.

H.p.685 : ā-badra-, from badra- : "happy" : unhappy!!

این نام را گرشوویچ نیز به معنای بداقبال (luckless) می‌داند!! البته عنوان می‌کند شاید hu-baδra اوستایی نیز باشد! ولی چنین معنایی برای یک نام پارسی چندان درست به نظر نمی‌رسد!!

وی در سه سند PF 1747, 1750-51 گیرنده‌ی جیره‌ای برای گونه‌های مختلف پرندگان در ناحیه‌ی خوزیه می‌باشد. وی جیره را از اَمَهوَرتَه و پَرو که هر دو در شهرها و آبادی‌های خوزی (ایثِمَه ، شوش و ...) مسئول غله هستند دریافت می‌کند.

---------------------------

  

کار بر روی تک تک واژه های این سند و دیگر سندها انجام یافته است. ولی به دلیل حجم بالا از آوردن آنها پرهیز شده است. به همین اندازه باید بسنده کرد!

 

برای همین یک سند ۲۰ برگه نگاشته شده است! پس آوردن آن ها بر روی تارنما ممکن نخواهد بود!!

 

 

این سند بوسیله خودم در آغاز خوانده شد و خیلی بعد تر با نوشته های هلک سنجیده شده است. اکنون هم بهترین مطلب بر گزیده شد. بر روی تک تک واژه ها جداگانه پژوهش شده است.

برگردان انگلیسی و پارسی از خودم است. بند پایانی هنوز کمی مبهم است!

 

برداشت از این مطلب بدون آوردن نام پدیدآورنده ی آن درست و انسانی نیست!

 

نوشته شده در پنج‌شنبه 1 شهریور‌ماه سال 1386ساعت | 12:50 ب.ظ توسط داریوش | نظرات (0)

داستان بزرگ ترین رویداد فرهنگی سده گذشته

 

چندی بود کاوش ها سرو سامانی پیدا کرده بود و امروز هم به سان روزهای پیش کاوش و کند وکاو در ویرانه های تخت جمشید ادامه داشت .

هنوز کسی نمی دانست نام اصلی اینجا چیست و هیچ امیدی هم به دانستنش نبود . اگرچه که شاید پاسخ بسیار نزدیک بود !

اما ناگهان در یکی از این روزها پرده از راز های گذشته ی با شکوه این سرزمین برداشته شد ، با زدن هر کلنگ کار پیش می رفت که به یکباره ارنست فریادی از روی خوشحالی برکشید و براستی بر روی پای خود بند نمی شد ، ولی حتا او هم نمی دانست دقیقا چه شده و چه خواهد شد . نمی دانست که ... .

30000 گل نوشته !!

 

دو سال پس از این رویداد این گل نوشته ها در حدود 50 صندوق چوبی دربردارنده ی بیش از 2100 جعبه‌ی مقوایی و چند پیت نفتی آغشته به پارافین آب‌شده ، از راه دریای بوشهر به آمریکا برده شد.

بیش از 15 سال گذشت ولی این روی داد گویی به فراموشی سپرده شده بود !

این روزها جنگ و خونریزی همه جا رو گرفته بود و دیگر کسی به این چیزها فکر نمی کرد . دیگر کسی به خوشحالی آن روز ارنست و دوستانش اهمیتی نمی داد! ولی نه ... .

وضع به شکل معجزه آسایی دگرگون می شد .

درست در همین روزها این جرج بود که هزاران کیلومتر آن طرف تر شبانه روز کار می کرد . چندین سال کارش ادامه داشت ، بی وقفه و بدون توجه به بی خیالی باقی مردم دنیا .

این جا آمریکا بود و شاید کمی از باقی دنیا آرامتر ، از این رو شرایط برای پژوهش مهیاتر بود .

پس از نزدیک به یک دهه پژوهش با چاپ نتیجه ی این کوشش های شبانه روزی ، جرج کمی آرام و از شدت کارش کاسته شد . شاید در دل آرامشی ژرف را حس می کرد و از این که بازهم چون همیشه کاری سترگ را به پایان رسانده بود احساسی سرشار از غرور داشت .

در این زمان شاید بیش از چهار دهه از عمر او می گذشت .

آن زمان کم کم آتش جنگ خاموش شده و دنیا دگرباره خود را باز می یافت .

هزاران نفر مرده بودند بدون اینکه از این کشف ارنست و کوشش جرج کمترین آگاهی ای داشته باشند .

جرج تنها نبود ، در آغاز به همراه استادش آرنو پابل و دوستانش ریچارد هلک و پوور به این کار همت گماشته بود ولی او نخستین کسی بود که کتابی ارزشمند را به جهانیان تقدیم داشته بود . 

 

 

آری ، آن ارنست امیل هرتسفلد  باستان شناس سرشناس آلمانی بود که در زمان رضا شاه به ایران آمده بود و در سال های 1312-1313 (1933-1934) در ایران و در تخت جمشید به کاوش می پرداخت . او در سال 1888 بدنیا آمده بود و در سال 1948 از دنیا رفت . وی یک باستان شناس آلمانی بود . 

 

ناگهان کشفی بزرگ روی داد و در گوشه ی خاوری  باروی تخت جمشید تکه های گِل خشک شده در دل این کاخ ها پیدا شد .

آقای محمد تقی مصطفوی که مسئول آن زمان تخت جمشید بود می گفت : زمانی که آنها را در صندوق های ویژه ای که شرکت نفت فراهم کرده بود می چیدم شمار آنها از سی هزار فراتر بود .

بیش از 6000 تا از آنها کاملا سالم و باقی کمی آسیب دیده بودند .

 

کسی شاید آن زمان واقعا نمی دانست چه شده و چه قدر آن روز سرنوشت ساز بوده است .

این گل نوشته ها در آبان ماه سال 1314 خورشیدی از راه بندر بوشهر به رسم امانت به موسسه ی شرق شناسی دانشگاه شیکاگو در آمریکا فرستاده شد .

البته سه سال پس از کشف نخست ، در کاوش های اسمیت نیز شماری در حدود 750 گل نوشته در بخش گنجینه ی تخت جمشید یافت شد . (سال 1315-1317 برابر با 1936 - 1938) که بازهم به آمریکا فرستاده شدند .

 

به دلیل بازه ی زمانی کوتاهی که این گل نوشته ها در آمریکا می بایست می ماند دانشمندان دانشگاه های آمریکا بویژه شیکاگو بی درنگ دست بکار شده اند . چند ماه کار پارافین زدایی و مرتب سازی این گل نوشته ها به درازا کشید و شاید در آغاز سال 1937 بود که آماده ی خواندن و رمزگشایی شدند .  

در آغاز آرنو پابل Arno Poebel استاد سومر شناس در دانشگاه شیکاگو به همراه سه دوست و شاگردش به نام های دکتر جرج گلن کامرون George Glenn Cameron و ریچارد تردوِل هَلِک Richard Treadwell Hallock و م. پوور M. Pouvres به بازخوانی و شاید رمزگشایی این گل نوشته ها پرداختند .

شاید نخستین نوشته ای که در این باره چاپ شده مقاله ی آرنو پابل باشد که یک سال پس از نخستین کوشش ها در سال 1938 با نام

 "نام و چینش ماه های پارسی باستان و ایلامی در دوران هخامنشی"

 "The names and the order of the Old Persian and Elamite Months During the Achaemenian period"  

به چاپ رسید . این مقاله اکنون بسیار کهنه شده اگرچه که گفته های درستی را در بر دارد . برای نمونه نام های ایلامی ماه ها که در این مقاله آورده شده ، در واقع همان نام های پارسی باستان با رسم الخط و ترانویسی ایلامی است. وگرنه نام های ایلامی ماه ها یک دو دهه پس از آن شناخته شدند .

 

در این مقاله آرنو پابل به نام ماه های گاهشماری هخامنشی می پردازد و گل نوشته های پارسه را با نام Pers. نامگذاری کرده ، که کوتاه شده ی Persepolis است .

وی به روشنی بیان می کند که خیلی سریع باید کار را پی بگیریم چون این گل نوشته های بزودی باید به ایران برگردانده شوند ولی اکنون 70 سال است که این گفته به حقیقت نپیوسته است .

می گویند شمار 37074 تکه گل نوشته و خرده لوح که ارزش پژوهشی نداشته اند در سال 1350 خورشیدی به ایران بازگردانده شده است ولی شاید این گفته اصلا درست نباشد ! 179 گل نوشته نیز در سال 1327 (1948 ترسایی) به ایران بازپس داده شده بود . 300 گل نوشته ی دیگر نیز در سال 1383 به ایران بازگردانده شد .

 

تنها متخصص این زبان و دبیره در ایران ، دکتر عبدالمجید ارفعی می باشند که نزدیک به 8 سال با پروفسور هلک بر روی این گل نوشته ها بکار پرداخته اند.

ادامه را از زبان ایشان می خوانیم:

 

دکتر عبدالمجید ارفعی : لوح‌های گلی امانت داده‌شده به دانشگاه شیکاگو به هیچ دولتی تعلق ندارند و همه‌ی ایرانیان مالک آن‌ها هستند. لذا در هیچ کجای دنیا اموال یک ملت را نمی‌توان حراج کرد.

 

 

" این لوح ها در سال 1313 هجری خورشیدی کشف شده بودند . در آن زمان ، با موافقت دولت ایران ، در 50 صندوق چوبی شامل حدود دوهزار جعبه‌ی مقوایی و چند پیت نفتی که در تخت جمشید (پارسه، پرسپولیس) آن‌ها را به پارافین آب‌شده آغشته کرده بودند، از طریق بوشهر به آمریکا فرستاده شدند. در همان زمان، قرارداد و موافقت‌نامه‌ای نیز تدوین شد که در آن آمده بود ، ایران لوح‌هایی گلی را برای رمزگشایی و خواندن به امانت به دانشگاه شیکاگو که مشغول کاوش تخت جمشید بود، می‌سپارد .

 در اواخر سال 1936 میلادی برای حدود دو یا سه ماه، گل‌نوشته‌ها را پارافین‌زدایی کردند تا سال 1937 میلادی، آن‌ها برای مطالعه آماده شدند.

 

این نوشته همچنان ادامه دارد ...

نوشته شده در شنبه 27 مرداد‌ماه سال 1386ساعت | 04:46 ب.ظ توسط داریوش | نظرات (2)

<<  1    ...    3    4    5    6    7    ...    13  >>